ေလာကနီတိ

အခန္း (၄)
မိတၱ က႑

၆၈။ အနာသည္ မိမိကိုယ္၌ ျဖစ္လ်က္ မိမိအက်ိဳးကုိ မရြက္ေဆာင္။
ေဆးပင္ ေဆးရြက္သည္ ေတာ၌ျဖစ္လ်က္ အက်ိဳးကို ျဖစ္ေစႏုိင္၏။

၆၉။ ကုိယ့္အက်ိဳးစီးပြားကို ရြက္ေဆာင္မူ သူစိမ္းပင္ ျဖစ္လင့္ကစား အေဆြအမ်ိဳးဟု မွတ္ယူရာ၏။
ကိုယ့္အက်ိဳးစီးပြားကို မရြက္ေဆာင္လွ်င္ မိတ္ေဆြ ရင္းခ်ာပင္ ျဖစ္လင့္ကစား သူစိမ္းဟု မွတ္ယူရာ၏။

၇၀။ မ်က္ကြယ္၌ သူ႔ေက်းဇူးကို ေခ်ဖ်က္တတ္ၿပီး ေရွ႕တြင္မူ ခ်ိဳခ်ိဳသာသာ စကားဆုိတတ္သူကို အဆိပ္အုိးမွ ပ်ားရည္ကို ေရွာင္ၾကဥ္ သကဲ့သို႔ ေရွာင္ၾကဥ္ရာ၏။

၇၁။ ဥစၥာစီးပြား ပ်က္လွ်င္ မိတ္ေဆြ၊ သားမယား၊ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမ မ်ားသည္ပင္ စြန္႔ခြာတတ္၏။
ဥစၥာရွိသူကိုသာ မွီခို ေပါင္းသင္း လုိၾက၏။
ေလာက၌ စီးပြားဥစၥာသည္ ခင္ပြန္းႀကီး ျဖစ္၏။

၇၂။ အခုိင္းအေစ ေကာင္း မေကာင္းကို ေစခိုင္းၾကည့္ခါမွ သိႏုိင္၏။
ေဆြမ်ိဳး ေကာင္းမေကာင္းကို ေဘးဒုကၡက်ေရာက္ခါမွ သိႏုိင္၏။
မိတ္ေဆြေကာင္းမေကာင္းကို ပစၥည္း ဥစၥာနည္းပါးဆုတ္ယုတ္ခါမွ သိႏုိင္၏။
မယားေကာင္းမေကာင္းကို စည္းစိမ္ကုန္ခါမွ သိႏုိင္၏။

၇၃။ မိမိအက်ိဳးကို ရြက္ေဆာင္သူသည္ ေဆြမ်ိဳးမည္၏။
မိမိအား ေကၽြးေမြး ေစာင့္ေရွာက္သူသည္ အမိအဖမည္၏။
မိမိႏွင့္ ခ်စ္ကၽြမ္းဝင္ သူသည္ အေဆြခင္ပြန္း မည္၏။
လင္ေယာက်္ား၏ စိတ္ႏွလုံးကို ၿငိမ္းေအးေစသူသည္ မယားမည္၏။

၇၄။ ရန္သူကို ျဖစ္ေစ၊ မိတ္ေဆြကို ျဖစ္ေစ အလြန္အမင္း အကၽြမ္းမဝင္ရာ။
မိတ္ေဆြပင္ ျဖစ္လင့္ကစား အမ်က္ထြက္သည္ရွိေသာ္ သင့္ အျပစ္မွန္သမွ်ကို ထုတ္ေဖာ္ျပတတ္၏။

၇၅။ မီးကိုလည္း အႂကြင္းမထားရာ၊
ေႂကြးၿမီကိုလည္း အႂကြင္းမထားရာ၊
ေရာဂါကိုလည္း အႂကြင္းမထားရာ၊
ထုိသည္တုိ႔ကားအဖန္တလဲလဲ တုိးပြားတတ္သည္ျဖစ္ရာ အႂကြင္းမရွိေအာင္ ျပဳရာ၏။

၇၆။ မ်က္ႏွာမူကား ပဒုမၼာၾကာ၊
ႏႈတ္ထြက္စကားက စႏၵကူးန႔ံသာ၊
စိတ္ႏွလုံးသားကား အဆိပ္ပမာ၊
ထုိသို႔သေဘာရွိသူကို မေပါင္းအပ္ရာ။

၇၇။ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္ေသာ၊
မနာလုိဝန္တုိေသာ၊
မခ်ီးေျမႇာက္မေထာက္ပံ့တတ္ေသာ၊
ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္ေသာ အရွင္သခင္မ်ိဳးကို လုပ္ေကၽြးမွီခိုျခင္း မျပဳရာ။

၇၈။ ဦးခ်ိဳရွိေသာ သတၱဝါကို အေတာင္ ငါးဆယ္အကြာအေဝးမွ ေရွာင္ကြင္းရာ၏။
ျမင္းကို အေတာင္တစ္ရာ အကြာအေဝးမွ ေရွာင္ကြင္းရာ၏။
အစြယ္ရွိေသာ ဆင္ကို အေတာင္တစ္ေထာင္အကြာအေဝးမွ ေရွာင္ကြင္းရာ၏။
လူဆုိးလူမုိက္ကိုကား ေနရာအရပ္ကို စြန္႔ခြာလ်က္ ေရွာင္ၾကဥ္ရာ၏။

၇၉။ မေကာင္းေသာအရပ္၊
မေကာင္းေသာ မိတ္ေဆြ၊
မေကာင္းေသာ အမ်ိဳးအႏြယ္၊
မေကာင္းေသာ ေဆြမ်ိဳးခင္ပြန္း၊
မေကာင္းေသာ မယား၊
မေကာင္းေသာ ေက်းကၽြန္၊
ဤသူတုိ႔ကို ေဝးစြာစြန္႔ပစ္ရာ၏။

၈၀။ အၾကင္အေပါင္းအေဖာ္သည္ -
ေရာဂါေဝဒနာ က်ေရာက္စြဲကပ္ေသာ အခါ၌ လည္းေကာင္း၊
ငတ္မြတ္ေခါင္းပါး ေဘးဒုကၡေရာက္ေသာ အခါ၌ လည္းေကာင္း၊
ဥစၥာစည္းစိမ္ ဆံုး႐ံႈး ပ်က္စီးေသာ အခါ၌ လည္းေကာင္း၊
ရန္သူဖမ္းဆီးျခင္းခံရေသာအခါ၌ လည္းေကာင္း၊
တရား႐ံုး၌ အမႈကို ရင္ဆုိင္ရေသာ အခါ၌လည္းေကာင္း၊
နာေရးကိစၥ ဈ ာပနႏွင့္ ၾကံဳရေသာ အခါ၌ လည္းေကာင္း၊
မိမိႏွင့္အတူ ရပ္တည္ေပ၏၊ ထုိသူသည္ အေဆြခင္ပြန္းေကာင္း မည္၏။

၈၁။ ခ်ိဳခ်ိဳသာသာ စကားဆုိတတ္သူသည္ မိတ္ေဆြ ေပါမ်ား၏။
ၾကမ္းတမ္း႐ိုင္းပ်စြာ စကားဆုိတတ္သူသည္ မိတ္ေဆြ နည္းပါ၏။
ေအးျမေသာ လမင္းသည္ ၾကယ္တာရာ အျခံအရံ မ်ားစြာရွိေသာ္လည္း ပူျပင္းေသာ ေနမင္းသည္ အျခံအ႔ရံ မရွိသည္ကို ပမာျပဳရာ၏။

=========== မိတၱ က႑ ၿပီး၏။ ===========