ပဓာနသုတ္

(ဝန္ခံခ်က္။ ။ဆရာေအာင္သင္းေရးသားထုတ္ေဝေသာ မ်ိဳးဆက္သစ္တုိ႔အတြက္ ပိဋကတ္မိတ္ဆက္ မွ ထုတ္ႏုတ္တင္ျပပါတယ္။)

ပိဋကတ္ေတာ္ ျမန္မာျပန္ေတြကို ဖတ္ေနမိတာ ဆုိတာ အရင္တစ္ပတ္က ေရးသားၿပီးပါၿပီ။ တစ္လံေသာကိုယ္ ဆုိတာကိုလည္း ေရးခဲ့ပါတယ္။ ဖတ္ေနရင္းကပဲ ပဓာနသုတ္ ဆုိတာက မင္းတုိ႔ ငါတုိ႔ စဥ္းစားလုိက္နာဖုိ႔ ေကာင္းတယ္ ထင္မိတာေၾကာင့္ ေရးလုိက္ပါဦးမယ္။ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္ ျမန္မာျပန္ ပထမတြဲမွာ ေတြ႕ႏုိင္ပါတယ္။ က်မ္းၫႊန္းေပးေနတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္က မင္းတုိ႔လုိလူငယ္ေတြဟာ ပိဋကတ္ေတာ္လုိ႔ ဆုိလုိက္ရင္ ဘုန္းႀကီးေတြ အဖုိးႀကီးေတြနဲ႔သာဆုိင္တယ္လုိ႔ ေအာက္ေမ့ေနတတ္ၾကတယ္။ (ေျပာမယ့္သာေျပာလုိက္ရပါတယ္။ ငါတုိ႔ငယ္ငယ္ကလည္း ဒီလုိပဲ ထင္မိတာပဲ။ အဲဒီလုိ စာအုပ္မ်ိဳးေတြကို ဘာေခၚၾကသလဲ သိလား။ ဘုရားျမပုခက္ တဲ့ေလ။ ဖတ္ဖုိ႔ ေကာက္ကိုင္လုိက္တာနဲ႔ အိပ္ေပ်ာ္သြားေတာ့တာကိုး) ဒီစာအုပ္ေတြထဲမွာ ေသခ်ာဖတ္ၾကည့္မယ္ဆုိရင္ လူငယ္ေတြအတြက္ ေအာင္ျမင္ေရး လမ္းၫႊန္ေတြ အမ်ားႀကီး ေတြ႕ႏုိင္တယ္ဆုိတာ သတိျပဳမိၿပီး ႀကံဳလာရင္ ကုိင္မိဖတ္မိေအာင္လည္း ရည္ရြယ္ပါတယ္။

ပဓာနသုတ္မွာ ဘုရားက ရဟန္းေတာ္မ်ားကို ေဟာၾကားတာက -

=== ။ ။ ။ ===

“ ရဟန္းတုိ႔ အားထုတ္ျခင္း ေလးမ်ိဳးရွိတယ္။ အဲဒါေတြက- ေစာင့္စည္းျခင္း၊ ပယ္ရန္အားထုတ္ျခင္း၊ ပြားမ်ားရန္ အားထုတ္ျခင္း ၊ အစဥ္ေစာင့္ေရွာက္ရန္ အားထုတ္ျခင္း တုိ႔ ျဖစ္တယ္။ ”

“ ေစာင့္စည္းရန္ အားထုတ္ျခင္းဆုိတာက မျဖစ္ေသးတဲ့ အကုသုိလ္တရားယုတ္ေတြကို မျဖစ္ေစလုိတဲ့ ဆႏၵနဲ႔ မျဖစ္လာေအာင္ စိတ္အားသတၱိနဲ႔ တားဆီးထားတာျဖစ္တယ္။ ”

“ ပယ္ရန္ အားထုတ္ျခင္းဆုိတာက ျဖစ္ၿပီးေသာ အကုသိုလ္တရားယုတ္ေတြကို ပယ္ခ်င္တဲ့ ဆႏၵနဲ႔ စိတ္အားတင္းၿပီး ပယ္ရန္ အားထုတ္ျခင္း ျဖစ္တယ္။ ”

“ ပြားမ်ားရန္ အားထုတ္ျခင္းဆုိတာက မျဖစ္ေသးတဲ့ ကုသိုလ္တရားေတြကို ျဖစ္ေစလုိတဲ့ ဆႏၵေပၚၿပီး ျဖစ္လာေအာင္ အားထုတ္ျခင္းျဖစ္တယ္။ ”

“ အစဥ္ေစာင့္ေရွာက္ရန္ အားထုတ္ျခင္းဆုိတာက ျဖစ္ၿပီးေသာကုသိုလ္တရားျမတ္တုိ႔ကို တည္ၿမဲပြားမ်ား ေနေစရန္ အားထုတ္ျခင္းျဖစ္တယ္။ ”

“ ရဟန္းတုိ႔ ဤေလးပါးတုိ႔၌ ျပင္းစြာအားထုတ္ေသာ ရဟန္းဟာ နိဗၺာန္ေရာက္တယ္။ ”

=== ။။။ ===

ကဲ - အဲဒီ “ အားထုတ္ျခင္း ေလးပါး ” ဟာမင္းတုိ႔ငါတုိ႔နဲ႔ေကာ မသက္ဆုိင္ေပဘူးလား။

မင္းဟာ ေဆးလိပ္ မေသာက္တတ္ဘူးဆုိပါေတာ့။ သြားၿပီးအက်င့္ မလုပ္ရဘူးေပါ႔။ ဒါဟာစြဲတတ္တယ္။ က်န္းမာေရး ထိခုိက္ႏုိင္တယ္။ ပိုက္ဆံကုန္တယ္။ သက္သက္မဲ့ အက်ိဳးယုတ္ေစဖုိ႔သာလွ်င္ျဖစ္တယ္ဆုိတဲ့စိတ္နဲ႔ သတိထားၿပီးေနရင္ “ ေစာင့္စည္းရန္ အားထုတ္ျခင္း ” ပဲေပါ႔။ အဲ့ဒီကေန ဆင့္ပြားလုိက္ရင္ ကြမ္းစားတာေရာ ၊ ေဆးေျခာက္႐ွဴတာေရာ၊ မူးယစ္ေဆးဝါး သံုးတာေရာ အကုန္လံုး ပါလာေတာ့တာေပါ႔။ တကယ္စဥ္းစား ၾကည့္မယ္ဆုိရင္ ႏုိ႔စို႔ကေလးဘဝက စၿပီး ေဆးလိပ္ေသာက္တတ္ခဲ့တယ္လုိ႔ ဘယ္မွာရွိခဲ့ပါ႔မလဲ။ ေဆးလိပ္ေသာက္တာ မေကာင္းဘူးဆုိတာ သိေနတာပဲ။ ေစာင့္စည္းရန္ အားမထုတ္ခဲ့လုိ႔ စြဲကုန္ၾကတာ မဟုတ္ေပဘူးလား။

ပယ္ရန္အားထုတ္ျခင္းဆုိတာ ေဆးလိပ္ စြဲေနတယ္၊ ျဖတ္ဖုိ႔ႀကိဳးစားတယ္။ ဒါဟာ ပယ္ရန္ အားထုတ္ျခင္းပဲေပါ႔။ မင္းရဲ႕ ဘဝတတ္လမ္းအတြက္ အေႏွာင့္အယွက္ အတားအဆီး ျဖစ္ေနတဲ့ အက်င့္ဆုိးႀကီးေတြ ဘယ္ႏွစ္ခုေလာက္ ရွိေနၿပီလဲ။ ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ေပါ႔။ ခက္တာက တုိ႔တစ္ေတြက မသိတာမဟုတ္ဘူးကြဲ႕၊ မလုပ္ၾကတာ။ ပယ္ဖုိ႔ အားမထုတ္ၾကတာ။ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အလုိလုိက္ ဖ်က္ဆီးေနၾကတာ။ ပယ္ဖုိ႔ အားထုတ္မႈ နည္းၾကတယ္ လုိ႔ ဆုိရမွာေပါ႔။

ေကာင္းတဲ့ အေလ့အက်င့္ေတြကို မသိဘူးလားဆုိရင္ သိေနၾကသားပဲ။ အဲဒီ အက်င့္ကို ရေအာင္ ထူေထာင္ၾကဖုိ႔က်ေတာ့ စိတ္အားထက္သန္မႈ ျပင္းျပင္းျပျပ မရွိၾကဘူး။ အဲဒီ အက်င့္ေကာင္း အက်င့္ျမတ္ေတြကို ရေအာင္ အားထုတ္တာဟာ ပြားမ်ားရန္ အားထုတ္ျခင္းပါပဲ။

ကိုယ့္မွာ ရွိေနၿပီးသား အက်င့္ေကာင္းကေလးေတြကို မပ်က္ေအာင္၊ ဆက္လက္ ရွင္သန္ေနေအာင္ အားထုတ္တာဟာ “ အစဥ္ေစာင့္ေရွာက္ရန္ အားထုတ္ျခင္း ” ပဲေပါ႔။

အဲဒီ ေလးပါးကို ျပင္းျပင္းထန္ထန္ အားထုတ္တဲ့ ရဟန္းဟာ နိဗၺာန္ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳႏုိင္တယ္လုိ႔ ဘုရားကမိန္႔ေတာ္မူတယ္။ မင္းတုိ႔ငါတုိ႔ ဆယ္တန္းစာေမးပြဲဘာညာ ဆုိတာေလးေတြက တကယ္ေတာ့ ေတာက္တီးေတာက္တဲ့ ကိစၥေလးေတြပါ။ ဘာမွ ေျပာပေလာက္တာမဟုတ္ပါဘူး။

မင္းကိုယ္မင္း ျပန္ၿပီး ေသခ်ာစစ္ေဆးၾကည့္လုိက္မယ္ဆုိရင္ ေဆာင္ရ ေရွာင္ရမယ့္ စာရင္းေတြ ထြက္လာမွာပါ။ အဲဒီ စာရင္းေတြကို မွတ္သားၿပီး အားထုတ္ျခင္းေလးပါးနဲ႔ တြယ္လုိက္ရင္ ေအာင္ျမင္တဲ့သူ ျဖစ္လာမွာပါ။

အဲ့ဒါဘုရားေဟာပါ ေမာင္ရင္။ ။

ေအာင္သင္း
(ေစ်းကြက္ဂ်ာနယ္၊ အမွတ္(၇၇)၊ ၁၉၉၈ ခုနစ္)